Komik sesini nasıl bulursun (birininkini çalmadan)

Ses, komedyenlerin en çok konuştuğu ve en kötü tanımladığı konudur. Sesin sunumun, persona'n ya da ele aldığın konular değildir. Bunların altında yatan şeydir — şu sorunun cevabı, bu şakayı senin adın olmadan okusam, senin olduğunu anlar mıydım?

Ses dayanıklıdır. Stil seçimlerinden, kötü bitlerden ve yirmili yaşlarının özel takıntılarından sağ çıkar. Çoğu komedyen ilk yılı onu icat etmeye çalışarak ve üçüncü yılı onun her zaman orada olduğunu, sadece başkalarının seslerinin altında gömülü olduğunu keşfederek geçirir.

Ses = perspektif + ritim + takıntılar

Üç bileşen, bu önem sırasıyla:

• Perspektif — dünyaya nasıl baktığın. Varsayılan olarak aldığın açı. Odadaki en akıllı mı yoksa en kafası karışık mısın? İnsanlara güveniyor musun yoksa şüpheyle mi bakıyorsun? Perspektif sesinin en değişmez parçasıdır.
• Ritim — nasıl konuştuğun. Cümle uzunluğu, durak uzunluğu, punchline'ların kadansı. Taklit etmesi zor, başkasını kopyalamaya çalışırsan kaybetmesi kolay.
• Takıntılar — sürekli döndüğün temalar. "Yapmalıyım" diye yazdığın şakalar değil, bir yıl sonra döndüğünü fark ettiklerin.

Kopyalamayı bırak. Liste yapmaya başla.

İlk yıl komedyenleri sıklıkla taparcasına sevdikleri bir komedyen gibi konuşmaya çalışır. Birkaç ay tamam — taklit, stand-up'ın ne yapabileceğini öğrenme yöntemidir. Ama başka birinin daha kötü versiyonu gibi konuşmaya başladığında faydalı olmayı bırakır.

Şunu dene. Bahsetmeden duramayacağın 10 şeyin listesini yap. Bir milyar başka komedyenin de bahsetmeden duramayacağı şeyleri çıkar — ilişkiler, havalimanları, yaşlanma, dating uygulamaları. Geriye kalan senin sesin. Oradan yaz.

Ses düzenlemelerde ortaya çıkar, taslaklarda değil

İlk taslaklar hâlâ yarı ödünç alınmıştır. Şu anda okuduğun yazar sesi bu paragrafın ilk taslağında ortaya çıkmadı; benim gibi gelmeyenleri kestiğimde ortaya çıktı. Şakalarda da aynı.

Bir bit düzeltirken sor: bu satır benim gibi mi yoksa bir komedyen gibi mi geliyor? İkincisi çöpe. İlki kalır. Zamanla kalanlar birikir ve sesin daha net hale gelir çünkü içinde daha az ödünç ses vardır.

Stil vs. ses

İki komedyen bir stili paylaşıp tamamen farklı seslere sahip olabilir. Yavaş deadpan, düşük enerjili iki komedyenin başka hiçbir ortak yanı olmayabilir — biri kinik, diğeri tuhafça umutlu. Stil yüzeydir. Ses daha derindir.

Bu önemlidir çünkü komedyenler sıklıkla önce stil bulmaları gerektiğini düşünür. Gerek yok. Stil sesi takip eder. Gerçek perspektifinden yazarsan, stil sonunda uyar. Bir stil seçip ona doğru yazmaya çalışırsan, kostümlü biri gibi konuşursun.

Ne kadar sürer

Çoğu komedyen sesini 2-3. yıl civarında, tutarlı open mic'lerden sonra duymaya başlar. Sihirli bir şey yok. Sesin gelişi genelde şöyle görünür:

1. Başkalarının şakaları gibi gelen yeni şakalar yazmayı bırakırsın.
2. Sana ait olmayan premislere uzanmayı bırakırsın.
3. Eski malzemede sesini duymaya ve onu daha çok sana benzeyecek şekilde yeniden yazmaya başlarsın.

"Klik" eden bir an yoktur. İlginç biçimlerde daha az ilginç olduğun ve izleyicinin seni daha hızlı tanıdığı yavaş bir süreçtir.

Onu bulduğunda ne yapmalı

Onu koru. Sesini bulduktan sonraki yıl ses kırılgandır çünkü birden bire daha "ticari", daha "TV-dostu", daha "erişilebilir" olma baskısı çıkar. O notların çoğu az önce ortaya çıkan sesi parlatma baskısıdır.

İyi notlara açık ol. Ama hangi notların belirli bir şakayla ilgili olduğunu ve hangilerinin sesinle ilgili olduğunu bil. İlki seni daha iyi yapar. Diğerleri seni jenerik yapar.

Gerçek ses etrafında güvenli şakalar inşa etmek için kurulum, punchline, tag — şaka yapısı 101'a bak. Sesin gerçekten salona ulaşıp ulaşmadığını test etmek için yeni şakaları nasıl test ederim'e bak.